Peccatum - 1 - Dzielili myśli, poglądy, przeczucia... łóżko

Tom obudził się pierwszy. A raczej obudził się z powodu hałasujących za oknem ptaków, które ćwierkały jak szalone. Przeciągnął się, a jego spojrzenie padło na bliźniaka. Tak bardzo go kochał i wiedział, że było to cholernie niewłaściwe. Jednak wystarczyło że spojrzał na swojego młodszego braciszka, a od razu poczuł przypływ czułości, miłości i... podniecenia. To było niesamowite uczucie, nie do porównania z niczym innym. Pochylił się nad Billem i powiódł opuszkiem palca po jego policzku. Następnie przysunął się jeszcze bardziej i tą samą drogę pokonał ustami, kończąc delikatnym pocałunkiem w kącik warg. Wyprostował się i jeszcze raz spojrzał na nagą sylwetkę brata.

- Co ja mam z tobą zrobić, Kocie? - szepnął z bólem w głosie. Był jego starszym bratem, powinien się nim opiekować, a tymczasem pozwolił by wplątali się w takie bagno.

Westchnął ciężko i wygramolił się z łóżka. Drapiąc się po boku udał się pod prysznic.

Szorując całe ciało przypomniał sobie rzuconą w przestrzeń prośbę Billa o naleśniki. Pokręcił z politowaniem głową, po czym po skończonym prysznicu owinął biodra ręcznikiem i poszedł do kuchni. Rozrobił szybko ciasto i rozpoczął poszukiwania czegoś co spełniłoby rolę farszu. Znalazł ledwo napoczęty słoik nutelli i bitą śmietanę. Wylewając na patelnię pierwszą porcję ciasta poczuł, że chciałby móc robić to częściej. Wiedział jednak, że ich związek nie ma racji bytu poza kilkoma dniami na jakiś czas, gdy Gustav i Georg wyjeżdżają do rodzinnych okolic, zostawiając ich samych sobie. Czy to takie dziwne, że dwoje najbliższych sobie ludzi pragnie być razem? Dzielili myśli, poglądy, przeczucia... łóżko. Idealny związek, gdzie jedna osoba w stu procentach była pewna drugiej osoby, nie ma szans na częste trafienie. A kiedy już się udało, okazuje się, że konwenanse i oczekiwania niektórych są tak sztywne, że nie ma opcji utrzymania tego uczucia.

I tak Tom i Bill starali się czerpać pełnym garściami z tych momentów chwilowego odpoczynku od życia w świetle jupiterów, ciesząc się sobą nawzajem i usilnie wierząc w tą namiastkę prawdziwego związku. Bo nie można. Bo są braćmi. Czy fakt jakby Bill urodził się dziewczyną zmieniłby cokolwiek? Byłoby to tak samo odrzucające i wzbudzające wstręt zjawisko. Tom w czasie swoich przemyśleń sprawnie smażył naleśnika za naleśnikiem, które później posmarował nutellą, zabrał talerz i puszkę bitej śmietany i poszedł do pokoju gdzie spał jeszcze Bill.

Czarnowłosy powoli się wybudzał. Ćwierkanie ptaków nie przeszkadzało mu tak, jak jego bratu. Miał kamienny sen, czego nauczył się w trasach. Był zbyt zmęczony po koncertach, żeby jakieś hałasy go budziły.

Otworzył powoli oczy i podniósł się do siadu. Uśmiechnął się, widząc Toma z naleśnikami.

- Mam rozumieć, że takie argumenty ci wystarczyły? - Przeciągnął się, eksponując bardziej swoje nagie ciało. 

Tom uśmiechnął się smutno, po czym przysiadł obok podając mu talerz z jedzeniem.

- Wiesz, że mam do ciebie słabość i nie umiem ci odmawiać. 

- Mógłbyś o tym nie myśleć chociaż przez ten tydzień. - Nie był głupi. Potrafił doskonale wyczuwać myśli swojego brata, mimo, że ten często próbował je przed nim ukrywać. Ale rzadko poruszał ten temat. - Nic na to nie poradzimy.

Tom poczekał aż Bill skończy śniadanie, po czym przysunął się do niego o oparł głowę o jego klatkę piersiową. Było to o tyle dziwne, że to zawsze on wspierał brata i koił jego wątpliwości czy smutki.

Czarnowłosy objął go ramionami i pogłaskał lekko po głowie. Wiedział, że on czasami też potrzebował pocieszenia.

- To co? Zostajemy dzisiaj w domu czy gdzieś wychodzimy? 

- Zostajemy - wyszeptał Tom i zaczął delikatnie kąsać jego szyję. Czuł narastające podniecenie, tuląc się do nagiego ciała. 

Bill zaśmiał się cicho.

- Daj mi się najpierw wykąpać, potrzebuję prysznica. - Odsunął od siebie brata i wstał z łóżka, nie kłopocząc się zasłanianiem swojego ciała. - No chyba, że chcesz iść ze mną.

- Już byłem. Ileż można się kąpać... - ziewnął. - Poczekam tu na Ciebie - powiedział i rozciągnął się na łóżku sprawiając, że ręcznik który do tej pory tkwił na jego biodrach rozwinął się ukazując jego dużą męskość.

- No wiesz... Biorąc pod uwagę to, co będziemy robić za chwilę... Można by było od razu wykorzystać prysznic. - Przesunął dłonią po swoim boku kusząco i zniknął w łazience.

Tom jednak nie zareagował i usadowił się wygodniej na łóżku, podciągając poduszkę pod głowę. Ptasie trele za oknem umilkły, więc czekając na brata zamknął oczy i delektował się ciszą, zakłócaną jedynie szumem wody z łazienki.

Bill wyszedł z niej po piętnastu minutach też w samym ręczniku. Podszedł do Toma i pocałował go mocno, agresywnie. 

Ten zaś uchylił jedną powiekę i odwzajemniając pocałunek wymruczał:

- Tak chcesz się bawić? - po czym obrócił go szybko na plecy przytrzymując mu ręce nad głową i siadając na jego biodrach. Pochylając się pogłębił pocałunek.

Bill zamruczał na to cicho i zaczął bawić się z jego językiem. Wiedział, że Tom uwielbia jego kolczyk. A on uwielbiał, kiedy tak dominował. Czasami walczył z nim dla zabawy, ale i tak zawsze się poddawał.

Tom tymczasem przesunął się z pocałunkami na brodę, po czym zjechał tyłkiem z bioder na uda Billa. Pocałował go w mostek, a następnie chuchnął na jego sutek i delikatnie trącił go językiem, by już za moment mocno zacisnąć na nim zęby.

Z warg czarnowłosego wyrwał się niekontrolowany jęk. Miał niezwykle wrażliwe sutki, a Tom doskonale o tym wiedział.

- Tommy... - Szarpnął lekko dłońmi, żeby pokazać bratu o co mu chodzi. Nie cierpiał być w łóżku pasywny. 

- Hmm? - mruknął zasysając się na jego sutku, oraz od czasu do czasu odrywając się od niego tylko po to, by za chwilę zaatakować ze zdwojoną siłą.

- Możesz mnie już puścić, wiesz? Nie ucieknę ci. - Westchnął cicho. Czuł jak ogarnia go podniecenie. 

Tom spełnił jego prośbę, przesuwając swoje ręce od razu na boki chłopaka i zaczynając je masować, zajął się jego szyją. Obrócił twarz i delikatnie przejechał po wrażliwej skórze swoim zimnym kolczykiem.

Bill ściągnął z niego ręcznik, odrzucając go gdzieś na ziemię i położył dłoń na jego męskości, masując ją. Czuł jak twardnieje z chwili na chwilę.

Starszy chłopak spojrzał na niego z ogniem w oczach i przygryzł jego jabłko Adama, ale już po chwili zaczął je lizać, by załagodzić ból. Poruszył biodrami, wyczuwając sztywniejącą męskość brata.

- Tom... odpuśćmy sobie dzisiaj tę grę wstępną. Będziemy mieli na nią jeszcze czas. - Pocałował go znowu mocno. Uwielbiał jego pocałunki.

Tom spojrzał na niego zdziwiony. Nie do końca rozumiał co to miało znaczyć. Odwzajemniając pocałunek, skierował rękę na jego krocze, po czym lekko tylko dotknąwszy penisa sięgnął do jego jąder i zaczął je delikatnie masować.

Mruknął cicho.

- Weź mnie już, Tom - wyszeptał w jego wargi. 

- Daj lubrykant, leży obok ciebie, pod poduszką.

Bill wyciągnął rękę i sięgnął po buteleczkę. Podał ją od razu bratu, przewracając się na brzuch. 

- Zaskakujesz mnie. - Tom uśmiechnął się lekko, wycisnął nieco żelu na palce i kciukiem przejechał po szparce Billa, delikatnie zatrzymując się przy jego dziurce.

- Nie baw się, Tom. Jestem rozciągnięty po wczoraj. - Uśmiechnął się lekko i przymknął oczy. Lubił, kiedy  był dla niego czuły, ale teraz miał ochotę na coś innego.

Chłopakowi błysnęły oczy, po czym szybko nawilżył swojego penisa i wbił się w niego jednym szybkim i zdecydowanym ruchem. 

Bill jęknął, zaciskając na chwilę zęby. Cholera. Aż tak gwałtownego ruchu się nie spodziewał. Odetchnął cicho i rozluźnił mięśnie.

Tom tymczasem prawie że położył się na chłopaku i ugryzł go pod łopatką. Jego warkoczyki delikatnie muskały rozgrzaną skórę Billa za każdym razem, gdy ich właściciel poruszał biodrami. Dłońmi sięgnął pod brata i zaczął stymulować jego penisa.

Czarnowłosy jęknął głośniej, poruszając biodrami, żeby dostosować się do Toma. Czuł jego oddech na swojej skórze. I czuł, że przez dłuższy czas nie będzie mógł pokazać się nikomu bez koszulki.

Tom sięgnął jedną ręką do jego sutka i na przemian głaskał tylko opuszkiem palca albo boleśnie podszczypywał. Cały czas był nisko pochylony i składał pocałunki na kręgosłupie chłopaka, przygryzając jego skórę i liżąc miejsce ugryzień. Kolczyk w jego wardze dodatkowo oddziaływał na to, co czuł posuwany chłopak.

Bill umyślnie zacisnął mięśnie, czując przez to większe tarcie, ale miał pewność, że jego bratu się to spodoba. Westchnął znowu, czując jego ruchy. Nie lubił być głośny, ale coraz trudniej było mu utrzymać jęki.

Tom poczuł zaciskające się mięśnie na swoim penisie i odetchnął ciężko. Gwałtownie wysunął się cały i niemal brutalnie odwrócił Billa na plecy. Złapał go pod kolanami i rozłożył jego nogi szeroko. Przez chwilę po prostu nad nim wisiał i wpatrywał się w niego, by za moment bez słowa pocałować go mocno, agresywnie w usta. Ręką nakierował swojego penisa na dziurkę chłopaka i wszedł w niego, wydobywając z brata głośny jęk. Uwielbiał słyszeć, że to co robi sprawia mu przyjemność.

Bill objął go za szyję, przyciągając bliżej. Czuł, że długo już nie wytrzyma. Tom miał naprawdę duże doświadczenia i zawsze wiedział jak sprawić mu przyjemność.

Czując na sobie rozgorączkowane ruchy brata, sięgnął dłonią między ich ciała i złapał penisa Billa uciskając go dokładnie w taki sposób, jaki jego brat lubił najbardziej.

Czarny jęknął głośniej i doszedł gwałtownie, zaciskając jeszcze mocniej mięśnie na członku w sobie. 

Tom zaczął się poruszać czując jak mięśnie otaczające jego penisa zaczynają pulsować. Wbił się jeszcze kilka razy po czym z głośnym jękiem skończył i wtulił się w brata. Oparł łokcie obok jego głowy i popatrzył mu prosto w oczy.

Bill uśmiechnął się, zmęczony i musnął tylko wargi Toma. Zwolnił uścisk na jego szyi. 

Chłopak odwzajemnił pocałunek, jednak zmarszczka która pojawiła się między jego brwiami nie znikła. 

- Czym się martwisz, Tommy? - Oderwał się od niego i spojrzał mu w oczy. 

- Czym się martwię? Serio się nie domyślasz? - Uśmiechnął się smutno i niemal desperacko przywarł do niego. - To się musi kiedyś skończyć, wiesz o tym równie dobrze jak ja.

- Już o tym rozmawialiśmy. - Objął go lekko. - Kiedyś się skończy, ale skoro na razie trwa, to nie ma sensu się zamartwiać. Wierzysz, że bylibyśmy w stanie przestać? Bo ja nie.

- Może powinniśmy spróbować? Chociaż na jakiś czas? Jak skończy się nasz wolny tydzień może postaramy się choć jakiś czas udawać, że jesteśmy tylko braćmi? - Tom wpatrywał się wyczekująco w jego twarz nadaremno próbując złapać z młodszym bratem kontakt wzrokowy.

- Cały czas udajemy, Tom. Przed innymi. A przed sobą próbowałem wiele razy. To nie ma sensu, dobrze wiesz.
- Wiem czy nie wiem, to nie o to chodzi! To co robimy jest po prostu... - Chłopak poderwał się z łóżka i całkiem nagi podszedł w stronę zasłoniętego okna.
- Ile razy będziemy to przerabiać, Tom? - Bill też się podniósł i wstał z łóżka, ubierając na siebie bokserki. - Możemy udawać, jeśli chcesz. Znajdź sobie dziewczynę, pokaż ją dziennikarzom. Proszę bardzo. Jeśli ci się uda, to dobrze. Może przestaniesz mieć wyrzuty sumienia. - Wyszedł z pokoju.