Lust - 1 - New experience

•    - Shin, jesteś śliczny!

    Śmiech.

•    - Wiesz, że facet nie powinien być śliczny tylko przystojny?

•    - Shin! Zrób sobie ze mną zdjęcie!

•    - Zdjęcia są zakazane.

•    - Shin, czemu nigdzie ze mną nie wyjdziesz?

•    - Jestem do twojej dyspozycji tylko w tym pokoju.

     Dan był młodym i przystojnym mężczyzną w wieku dwudziestu jeden lat. Miał blond włosy i głębokie stalowe oczy, odziedziczone sam nie wiedział po kim. Był raczej smukły, choć umięśniony. Jego wzrost nie przekraczał 180 cm. I był biseksualny. Zawsze lgnęło do niego mnóstwo kobiet. Mimo to, Dan nie był z żadną z nich. Dlatego, że miał specyficzne podejście do swojej pracy.
    Przede wszystkim chodziło mu o wynagrodzenie. Dawno temu potrzebował bardzo dużo pieniędzy i zdobył je w dość niekonwencjonalny sposób. Nigdy nie żałował. Prawdę mówiąc, jego praca od tamtego czasu się nie zmieniła. A oprócz tego, że dawała spore zyski, była też bardzo przyjemna. W końcu, który facet nie chciałby gościć w swoim łóżku pięknych, bogatych kobiet? Chyba tylko stuprocentowy gej. Tak, był męską prostytutką. Ale na swoje szczęście, to on dyktował warunki kontraktu. Przyjmował tylko kobiety i nigdy te, które mu się nie podobały. Spotykał się z nimi tylko w specjalnie wynajętym do tego pokoju. Żadna nie miała prawa robić mu zdjęć ani szukać jego tożsamości. W pracy przedstawiał się zawsze jako Shin.  

     Prywatnie mieszkał w wykupionym przez siebie apartamencie. Nie powiedziałby, że często spędzał w nim noce, ale w dzień przebywał tam. Jego życie było ułożone i raczej nie spodziewał się w nim niespodzianek. Jednak nie wiedział co się stanie, kiedy tego dnia tuż po prysznicu w samych spodniach i z ręcznikiem na barkach, otworzył drzwi.

     Stał za nimi postawny mężczyzna w jasnym garniturze. Jego ciemne włosy związane były rzemykiem, a w ręku trzymał aktówkę. Jego oczy były zasłonięte przez przeciwsłoneczne okulary, a w uchu zawieszony kolczyk zrobiony z czegoś co wyglądało jak kość słoniowa.

•     - Pan Dan Louel, znany jako Shin?

     Blondyn zmarszczył brwi. Nikt kto związany był z jego pracą nie znał jego nazwiska, poza jego alfonsem. A poza otoczeniem z pracy, nikt nie znał jego pseudonimu.

•     - O co chodzi?

•     - Czy rozmawiam z Danem Louelem?

•   - Tak, to moje mieszkanie. Mam pokazać dowód? - Uśmiechnął się ironicznie, choć nieco nerwowo. Pierwszy raz na oczy widział tego faceta. Co mógł mieć z nim wspólnego? Szef nikogo nie przysyłał do jego mieszkania.

•     - Myślę, że nie będzie to konieczne. - Mężczyzna otaksował go wzrokiem, zatrzymując się nieco dłużej na jego kroczu. - Widzę, że twój pracodawca nie przesadzał z opisem. Naprawdę dobrze wyglądasz – mówiąc to, odsunął stojącego w drzwiach chłopaka i wszedł do jego mieszkania.

Dan zamrugał zaskoczony i odwrócił się w jego stronę, nie odsuwając się jednak od drzwi, ale zamykając je. Jeśli chodziło o jego pracę, to nie chciał, żeby ktoś coś usłyszał.

•     - Nie sądzę, żeby odpowiednim było pchanie się komuś do mieszkania. Szczególnie bez wcześniejszego przedstawienia się tej osobie.

•     - Blake Rifgard. Spakuj kilka swoich najpotrzebniejszych rzeczy, wychodzimy. - Mężczyzna rozejrzał się dookoła i usiadł w fotelu. - Tylko się pośpiesz, mój czas ucieka.

      Przez chwilę patrzył na niego jak na idiotę.

•     - Nie wiem czy zdajesz sobie z tego sprawę, ale w tej chwili to ty zajmujesz mój wolny czas. Nie znam cię i właściwie mało mnie obchodzi kim jesteś, ale teraz się stąd wynoś. Nie mam zamiaru nigdzie z tobą iść.

•    - Masz zamiar. Właśnie zapłaciłem za ciebie 25 tysięcy. Jesteś mój, na całą dobę. W tej walizce jest dodatkowe 10 tysięcy do ręki na czysto. Nadal nie czujesz się przekonany? Spójrz przez okno. Widzisz tamtą czarną limuzynę i tych trzech umięśnionych mężczyzn stojących obok niej? Jeśli nie zechcesz zejść po dobroci, zejdziesz z ich pomocą. Tylko wierz mi – wtedy twoje piękne ciało nie będzie takie piękne. Wybór należy do ciebie. - Blake nie podniósł głosu, siedząc przebierał palcami po oparciu fotela, lustrując chłopaka wzrokiem. Bardzo podobało mu się co widział.

•      - Chwila! Komu zapłaciłeś?! - Dan odsunął się od drzwi i ubrał na siebie koszulkę, bo jakoś w tej chwili przestał czuć się przy tym facecie komfortowo. Skąd on się do cholery wziął?! Pracował na określonych warunkach, nie miał prawa w ten sposób z nim postępować! Jego właściwie w ogóle nie powinno tutaj być!

•     - Zapłaciłem twojemu pracodawcy. Pytam po raz ostatni – pakujesz się i schodzisz ze mną czy nie? I decyduj szybko, bo cierpliwość definitywnie nie jest moją mocną stroną. - O tak, polubił tego gościa. Czuł że zapewni mu sporo rozrywki, nie tylko w łóżku. Wyciągnął telefon z kieszeni i otworzył klapkę – Jaka jest twoja odpowiedź?

•      - W porządku, idę. - Schował swój telefon do kieszeni spodni, wyciszając go uprzednio i założył buty. Nie miał pojęcia czego ten facet od niego chciał, ale tamta trójka przy samochodzie nie wyglądała zachęcająco.

•     - Cieszę się. Ale naprawdę nalegałbym, byś zabrał kilka rzeczy na zmianę. Te mogą się dość szybko zniszczyć. Chyba, że ci to nie przeszkadza. - Blake uśmiechnął się do niego zimno. Poczuł się zaskoczony, że chłopak  nie stawiał większych oporów.

      Patrzył na niego jeszcze przez chwilę, a potem wyjął torbę spod łóżka i spakował do niej kilka rzeczy, między innymi ciuchy na zmianę. Zapiął ją i przewiesił sobie przez ramię, patrząc na mężczyznę.

    Blake podszedł do niego. Chłopak był od niego o głowę niższy i nieco szczuplejszy, co wprawiało mężczyznę w doskonały nastrój. Pochylił się nad nim i polizał go po szyi, po czym bez ostrzeżenia ugryzł go mocno, zostawiając ślad i wyprostował się.

      I w tym momencie dostał z pięści prosto w twarz, a następnym co usłyszał był trzask drzwi. O nie, Dan nie zamierzał się łatwo poddawać. Zeskoczył ze schodów i pobiegł w dół ulicy. Limuzyna stała po drugiej stronie, więc w tej chwili nie mogli go zobaczyć.

Blake wyprostował się. Podniósł telefon do ucha.

•     - Uciekł w dół ulicy, tak jak przewidywałem... Tak, złapcie go... Jasne, możecie. Tylko nie po twarzy, rozumiemy się? Już go macie? Doskonale. Zaraz tam zejdę. - Blake uśmiechnął się mściwie. Schylił się po okulary, które spadły na wskutek uderzenia. Na jego rękę spadła kropla krwi. Mężczyzna podniósł rękę do nosa, który na szczęście nie był złamany, co jednak nie zmieniało faktu, że leciała z niego krew. Dana czekała za karę kolejna nieprzyjemna rzecz. Blake złapał aktówkę i zszedł ze schodów. Dał znać kierowcy limuzyny, że ma podjechać w inne miejsce, po czym szybko przeszedł kilkanaście metrów, przykładając płócienną chusteczkę do rozbitego nosa. Po kilku minutach dostrzegł swoich dwóch innych ochroniarzy, którzy trzymali Dana za ręce, podczas gdy trzeci nacinał nożem jego ramię. Chłopak miał pochylona głowę, a na koszulce na wysokości brzucha wyraźny odcisk buta.

•      - Mówiłem ci, żebyś nie próbował uciekać, prawda? - rzucił do niego spokojnie. Odwrócił się w stronę mężczyzny z nożem.

•      - Troy, wystarczy. Skuj mu ręce i wsadź do samochodu.

     Dan zacisnął zęby, kiedy jeden z tych osiłków kopnął go w brzuch. Ramię nie było takim problemem. Nie był aż tak wrażliwy, żeby się tym przejmować. Zaklął, kiedy unieruchomili mu ręce i wrzucili do samochodu. Nie był w zbyt komfortowej sytuacji. O co tu do cholery chodziło?! Nie przypominał sobie, żeby ostatnio nadepnął komuś na odcisk. Nie do tego stopnia!

      Troy usiadł z przodu, na miejscu pasażera. Blake wsiadł do samochodu obok skutego chłopca.

•      - Lubię łamać opór, wiesz? Będę czerpał perwersyjną przyjemność z walki z takim byczkiem jak ty.

      Gdy limuzyna ruszyła, mężczyzna odebrał nóż od Troya i przysunął się z nim w stronę Dana. Blondyn obserwował go uważnie, nie ruszając się za bardzo z miejsca. W tej sytuacji nie widział wyjścia i jak na razie nie zamierzał się bardziej narażać. Jednocześnie starał się widzieć drogę, żeby wiedzieć, gdzie jadą.

      Mężczyzna przysunął się do niego i wbił nóż w materiał koszulki, rozcinając ją. Podarł ją na kawałki, jeden z nich zawiązując mu na oczach, a innym obwiązując ranę na ramieniu. Przesunął zimnym ostrzem noża po podbrzuszu chłopaka. Ten automatycznie przesunął się tak, żeby być z dala od ostrza. Przeklinał teraz te związane ręce. Gdyby nie one, mógłby zdjąć opaskę.

•       - Czego ode mnie chcesz?

•       - A czego chcą od ciebie wszystkie kobiety, które płacą za twoje usługi?

•       - Jeśli chciałeś, żebym cię pieprzył, wystarczyło powiedzieć. Nie ma sprawy. Tylko zdejmij mi tę opaskę z oczu, rozwiąż ręce i mogę brać się do roboty.

•    - Nie, nie. To nie ja będę pieprzony... - zawiesił głos, pozwalając by sens tego zdania dotarł do siedzącego obok chłopaka

       Dan zamarł nagle, kiedy zrozumiał. Co to miało znaczyć?!

•      - Tego nie ma w umowie – powiedział chłodno. - W moim kontrakcie jest jasno napisane, że przyjmuję tylko kobiety. Łamiesz warunki mojej umowy. Nie zgadzam się.

•    - Ile kobiety płacą twojemu pracodawcy? Ile ty z tego dostajesz? - spytał praktycznie bez cienia zainteresowania.

•     - Płacą mu po pięć tysięcy za noc, ja dostaję trzy. - Tyle zarabiali ludzie w ciągu miesiąca pracy, on dostawał to po jednej nocy.

•      - Czyli 60 procent jest dla ciebie, tak? Zatem policz sobie - 60 procent z 25 tysięcy wynosi 15 tysięcy. Plus dodatkowe 10 tysięcy tylko dla ciebie, jeśli będę z ciebie zadowolony. Nie przekonuje cię to do tego, by nieco nagiąć dla mnie warunki twojej umowy?

•      - Nie potrzebuję w tej chwili takich pieniędzy. Zarabiam wystarczająco. - Gdyby zaproponował mu to kilka lat temu, to pewnie by się zgodził. Ale teraz nie musiał. W jego życiu nie było sytuacji bez wyjścia.

•       - Tak, to by było zbyt łatwe – Blake prychnął, po czym przysunął się do niego i polizał go po policzku, a nożem znów przesunął po jego podbrzuszu, jednak zaczął przesuwać ostrze w stronę krocza.

       Dan szarpnął się, czując gdzie zmierza nóż. Nie, seks z facetem mu nie przeszkadzał. Lubił męskie ciała. Prawdopodobnie nawet bardziej od tych kobiecych. Ale zawsze był topem. To się nigdy nie zmieniało.

•      - Nie podoba ci się? Twój pracodawca powiedział, że nie będziesz miał nic przeciwko mężczyznom. - Za ostrzem noża wędrowała dłoń mężczyzny.

•      - Niespodzianka – warknął. - Mój pracodawca nie wie o mnie wszystkiego. Poza tym, od teraz może się czuć byłym pracodawcą. - Spróbował uwolnić dłonie.

•      - A to szkoda. - Blake powiedział to tonem, który wyraźnie wskazywał, że wcale mu szkoda nie było i pomasował mu penisa przez materiał spodni. Delikatnie, bez nacisku. Dan zacisnął zęby, nie pozwalając sobie na jakąś większą reakcję, choć oczywiście reakcji ciała nie mógł powstrzymać.

•     - Widzisz? Wcale nie musi być tak źle – szepnął mu do ucha, całując po szyi, zwiększając nacisk na kroczu.

•      - Pewnie, że nie. Będzie wręcz idealnie, jeśli tylko zatrzymasz ten cholerny samochód i mnie wypuścisz! - Chyba właśnie przekroczył swoją granicę opanowania. Denerwował się.

•      - Zapłaciłem za ciebie i sobie skorzystam, i nie myśl, że będzie inaczej. Pamiętaj, że nie uciekniesz. A jeśli będziesz szalał, to nie dość, że będę musiał cię związać, to jeszcze wezmę na sucho.

•       - Nikt nie kazał ci płacić! Sam pójdę do szefa i zażądam zwrotu pieniędzy tylko mnie stąd wypuść!

•     - Och, jesteś cudowny. Nawet nie wiesz jak cudownie będzie się z tobą pieprzyć. Jestem pewien, że jesteś ciaśniutki. Nie miałeś jeszcze chuja w swojej szparce, prawda? - Blake zawiesił wzrok na mięśniach brzucha chłopaka. Były niesamowicie wyrzeźbione.

      Nie odpowiedział mu, za to przez głowę przebiegło mu kilka nerwowych myśli. Jak ma się wywinąć z tej porąbanej sytuacji? Tymczasem limuzyna wjechała na teren posesji Blake'a Rifgarda i zatrzymała się pod drzwiami. Blake odetchnął ciężko i zsunął materiał z oczu Dana.

•     - Posłuchaj. Masz dwie opcje. Albo pójdziesz ze mną po dobroci, albo zostawię cię tu na krótką, acz intensywną rozmowę z Troyem. Nie myśl że uciekniesz, ponieważ cały teren mojej posesji jest ogrodzony. Są tu strażnicy i przyjemna gromadka agresywnych psów. Jaka jest twoja decyzja?

•     - Świetnie. Przynajmniej wiem, że jesteś bogaty i raczej nietrudno będzie znaleźć twoją posiadłość, kiedy już wrócę tu z policją. - Pierwsze co musiał zrobić, to uwolnić jakoś ręce. - Możesz mnie uwolnić?

•      - Jaką decyzję podejmujesz? Rozkucie kajdanek jest zależne od twojej odpowiedzi na to pytanie.

•      - Pójdę z tobą. - Nie bardzo miał wyjście w tej sytuacji. Z kajdankami nie mógł nic zrobić.

•    - Troy, wprowadź go do jego pokoju i rozkuj - rzucił do mężczyzny, a następnie skierował wzrok na chłopaka.

•      - Zobaczymy się później. - Powiedziawszy to, wyszedł z auta. Troy posłusznie złapał Dana za skute ręce i wyszarpnął z limuzyny. Wiał wiatr, więc ciało chłopaka momentalnie pokryło się gęsią skórką. Ochroniarz popchnął go w stronę wejścia do rezydencji zdecydowanie mało delikatnie.

Dan zaklął pod nosem.

•     - Może by tak delikatniej, ty kupo mięsa? - Tak, Dan zawsze miał cięty język, a kiedy był zdenerwowany trudniej było mu go powstrzymywać.

     Troy bez słowa kopnął go w tył prawego kolana, sprawiając że chłopak zachwiał się. Zaklął ponownie już nic nie mówiąc. Chciał mieć w końcu wolne ręce. To mu wystarczyło do ucieczki. Troy tymczasem popychając chłopaka, przeprowadził go przez drzwi zabezpieczane kodem. Następnie otworzył kluczem kolejne, za którymi kryły się schody w dół. Po ich przejściu ochroniarz wprowadził chłopaka w mały korytarz, na końcu którego znajdowały się drzwi z umacnianymi framugami i trzema zamkami. Troy otworzył je i wepchnął chłopaka do pokoju, momentalnie zamykając je za nim. Dan znalazł się w wysokim pokoju, w którym jedyne okna znajdowało się pod samym sufitem, na dodatek zabezpieczone kratami. Czyli okno odpadało. W porządku, miał jeszcze jeden pomysł. Wyjął z kieszeni telefon, który wcześniej schował i wybrał numer.

•      - Tony, możesz namierzyć moją komórkę? Chyba wpadłem w kłopoty.

     Rozmawiając z kumplem było odwrócony plecami do drzwi, dlatego nie usłyszał jak wchodził przez nie Blake. Dopiero gdy poczuł na swojej szyi jego chude palce zrozumiał w jakich kłopotach się znalazł. Mężczyzna zabrał mu telefon i szybko się rozłączył, a następnie otworzył klapkę i wyciągną kartę ze środka.

•    - Rozczarowałeś mnie, wiesz? Bardzo mnie rozczarowałeś. - Schował szczątki telefonu do kieszeni i podszedł do Dana, sprawiając że ten cofał się do momentu gdy uderzył plecami w ścianę. Mężczyzna wbił mu pięść w splot słoneczny, po czym wyprostował go i znów złapał za szyję, zaczynając go podduszać.

•      - Nie zastanawiałeś się dlaczego Troy nic nie mówi? - rzucił wciąż nie podnosząc głosu.

      Dan zakaszlał przez to uderzenie i złapał go za ręce, próbując rozluźnić jego uścisk.

•      - Niespecjalnie mnie to... obchodzi – wykrztusił.

•     - Powinno. Nie ma języka. Wyrwałem mu go, bo zbytnio nim mielił. Pomyśl o tym. – Mężczyzna ciągle dociskał go do ściany.

•    - Ja nie jestem... twoim sługusem. - Kopnął go w brzuch, odpychając od siebie i biorąc gwałtowny wdech. Cholera. Ten facet nie był normalny!

•      - Jeszcze nie jesteś. - Blake spojrzał nie niego złym wzrokiem i na odlew trzasnął go w twarz.

      Dan ugryzł się w język zanim powiedział coś jeszcze. Wolał go nie prowokować. To tylko ta noc, tak? I będzie mógł wrócić do swojego życia. A przy okazji zarobi mnóstwo kasy. Blake podszedł do niego korzystając z tego, że niczego nie mówił i wpił się w jego usta całując go agresywnie. Ręce przełożył na jego pośladki.

   Dan oddał pocałunek po chwilowym bezruchu, choć mięśnie miał spięte. Facet nie wyglądał na delikatnego, a jakby nie patrzeć, on nigdy nie był na dole. Blake wciągnął głośno powietrze przez nos. Jego penis momentalnie zesztywniał. Ten chłopak totalnie go zaskoczył! Odsunął się minimalnie i spojrzał na niego ze zmarszczonymi brwiami, po czym na próbę polizał go w kącik ust.

     Rozchylił je lekko, ale nie zrobił nic więcej. Czekał na jego ruch. Mężczyzna skubnął delikatnie jego wargi i nie czując oporu pogłębił pocałunek dotykając jego języka swoim. Ręce z pośladków przesunął na łopatki chłopaka i delikatnie docisną do siebie. Dan dołączył do zabawy swój język, wciąż jednak obserwując go czujnie. Zaskoczył go. Nie wiedział czego miał się teraz spodziewać.

       Blake tymczasem przeniósł się z pocałunkami na jego szyję, całując ją i delikatnie podgryzając. Odchylił lekko głowę w tył. W porządku. Jeśli ma to zrobić, to wyciągnie z tego tyle przyjemności ile zdoła. Ten facet był całkiem seksowny. Nie w jego typie, ale seksowny.

       Blake czuł narastające podniecenie, ale musiał przeprowadzić swój plan do końca. Ugiął kolana i zassał się na jednym sutku chłopaka, drugi muskając opuszkiem palca. Z jego warg wyrwało się ciche westchnięcie. To było wrażliwe miejsce. Objął go za kark rękoma, które do tej pory spoczywały bezwładnie przy jego ciele. Mężczyzna uśmiechnął się w ciało chłopaka, przesuwając usta na drugi sutek, a ręką zawędrował w stronę krocza chłopaka.

•       - Masz... jakiś żel? - Instynktownie spiął się, kiedy jego dłonie zawędrowały na niższe partie jego ciała. Nie wiedział ile mężczyzna będzie chciał się w ten sposób bawić.

•      - Jak będzie potrzebny, to będę miał. Nie martw się o to. - Rozpiął jego spodnie i zsunął je razem z bielizną, butami i skarpetkami. Penis Dana był już półsztywny gdy Blake objął go delikatnie swoim szczupłymi palcami i cmoknął delikatnie w sam czubek.

      Dan wciągnął powietrze. Cholera, tego się nie spodziewał. W dodatku nie wiedział co robić. Nie był pasywnym partnerem, ale nie miał pojęcia jak się zachowywać względem tego faceta. Blake tymczasem zaczął go całować po całej długości penisa, zaczynając masować jego pośladki. Jęknął cicho, przymykając oczy. Dłonie na jego pośladkach nie były komfortowym uczuciem, ale to, co brunet robił swoimi ustami skutecznie odsuwało te myśli na bok. Blake przerwał pieszczoty i wstał.

•     - Wrócę za godzinę. Wtedy się pobawimy. – Powiedziawszy to, pocałował go szybko w usta, rzucił tęskne spojrzenie na jego penisa w pełnym wzwodzie i wyszedł z pokoju upewniając się, że telefon chłopaka nadal znajduje się w kieszeni. Kiedy zamknął drzwi oparł się o nie czołem i ciężko oddychając próbował myśleć o wszystkim byle nie o jego własnym członku  pulsującym z podniecenia. Tymczasem Dan został w pokoju sam. Mimo tego, że pokój znajdował się w piwnicy miał ściany pomalowane na jasno brązowy kolor, a na całej powierzchni podłogi leżał dywan. Jednak na jednej ze ścian widać było przytwierdzone łańcuchy, a za szafką z hartowanego szkła leżały pejcze, kneble i kajdanki.

      Blondyn odetchnął głęboko, uderzając lekko głową o ścianę. Cholera. Nie zamierzał się masturbować w tym pokoju. Jednak, kiedy spojrzał na rzeczy w pomieszczeniu jego wzwód skutecznie opadł. Nie, nie dlatego, że to nie było podniecające. Ale dla Dana więcej było w tym strachu niż podniecenia. No tak. Kto normalny płaci dwadzieścia pięć tysięcy dla zwykłego seksu?

      Tymczasem Blake przywołał do siebie Troya.

•      - Co myślisz o tym nowym?

      Troy wzruszył ramionami.

•      - Myślisz, że tym razem się uda?

      Troy zrobił minę wyrażającą nadzieję.

•      - Podoba mi się. Nie dość że jest naprawdę dobrze zbudowany to jeszcze ma charakter.

     Troy pokiwał głową w geście wyrażającym zrozumienie. Blake podszedł do niego i przytulił się. Troy objął go i pogłaskał po plecach. Prawdą było, że nie miał języka, ale nie było to dzieło mężczyzny, którego trzymał w objęciach. Po jakimś czasie Blake westchnął ciężko

•    - Idę pod prysznic. Zorganizujesz coś do jedzenia dla Dana? Troy znów pokiwał głową, a mężczyzna wyszedł z kuchni.

    Po starannie odmierzonej godzinie Blake wraz z ochroniarzem zeszli po schodach. Mężczyzna trzymał tacę na której znajdowała się potrawka z kurczaka, frytki i sałatka, oraz butelka wody mineralnej. Ochroniarz powoli otworzył drzwi, wchodząc do pokoju. Dan siedział na ziemi przy ścianie z zamkniętymi oczami i rozmyślał. Już się uspokoił. Był też w pełni ubrany. Spojrzał w stronę drzwi, kiedy się otworzyły. Troy przepuścił Blake'a w drzwiach, a ten spojrzał szybko na chłopaka zanim podszedł do stolika i położył na nim jedzenie. Kiwnął głową do Troya, a wyszedł z pokoju

•    - Przyniosłem ci coś do zjedzenia. I widzę, że się przebrałeś. Widzisz, mówiłem ci, że lepiej będzie jeśli spakujesz kilka ubrań na zmianę.

•    - Nie jestem głodny. - Wiele razy wytrzymał bez jedzenia dość długo, więc to nie będzie problem. A nie zamierzał brać nic od niego. Kto wie co w tym jest.

•     - Dan... Na pewno nie jesteś głodny? - Blake poruszał się powoli po pokoju po czym usiadł na kanapie.

•    - Nie jestem – powtórzył. - Za to chętnie bym zapalił, jeśli masz tu gdzieś fajki. - Nie często palił, ale papierosy pomagały mu się uspokoić, kiedy był zdenerwowany. A teraz z pewnością był.

•   -  Nie mam. Podejdź tu – powiedział spokojnie do chłopaka. Wewnątrz był cały spięty, jednak na zewnątrz wyglądał jak wcielenie spokoju.

     Zastanawiał się przez chwilę, ale w końcu wstał i poszedł do niego powoli.

•     - Rozbierz się – powiedział Blake, patrząc prosto w oczy chłopaka.

     Parsknął.

•    - Striptiz bez muzyki? - Ściągnął z siebie koszulkę i zaczął rozpinać spodnie. Nie bawił się specjalnie. Chciał to już mieć za sobą.

•     - Wolałbyś z...? - spytał Blake cały czas utrzymując kontakt wzrokowy.

•     - Jest mi to obojętne. - Ściągnął spodnie, zostając w bokserkach.

•  - Nie chcesz tego, prawda? - Przez chwilę cień smutku był widoczny na twarzy mężczyzny, ale momentalnie został zastąpiony przez maskę uprzejmej obojętności.

    Dan parsknął, chociaż była to raczej nerwowa reakcja.

•   - Zadajesz dość dziwne pytania, biorąc pod uwagę fakt, że zaciągnąłeś mnie tutaj siłą, twoi goryle mnie pobili, sam przyłożyłeś mi w twarz i od początku powtarzam ci, że się na to nie zgadzam.

    Blake wstał i zdjął marynarkę i koszulę.

•    - Szkoda – przysunął się do niego i objął jego twarz obiema dłońmi składając pocałunek obok pocałunku na wargach chłopaka, nie próbując ich pogłębiać.

    To Dan pogłębił pocałunek, obejmując go za kark i przysuwając się bliżej. Zamknął oczy. Blake odwzajemnił, opierając swoje ręce na biodrach Dana. Mężczyzna nie robił nic więcej, pozwalając chłopakowi niejako przejąć kontrolę nad tym co się działo. Blondyn czuł się niepewnie, bo nie wiedział czego brunet od niego oczekuje. Po chwili jednak zaczął rozpinać pasek jego spodni. Blake westchnął niespokojnie. Był ciekaw jak daleko posunie się chłopak, bez żadnych wskazówek z jego strony. Zsunął je w dół razem z bokserkami, jednocześnie błądząc wargami po jego szyi i torsie.

      Blake odchylił głowę do tyłu. Pragnął go położyć, zadrzeć mu nogi i pieprzyć do utraty tchu, ale chciał by chłopak oswoił się z nim i z jego ciałem. Miał też nadzieje, że Dan nie strzepał sobie gdy godzinę temu wyszedł z pokoju i że czuje to samo napięcie które powoli powstawało w jego ciele. Dan położył dłoń na jego penisie, drugą przesuwając na jego pośladki. W tej chwili jego towarzysz nie zachowywał się jak tamten agresywny facet, który zabrał go z mieszkania. To dodało mu trochę śmiałości.

    Blake uśmiechnął się czując jego ręce na swoim ciele. O tak, ten chłopak zdecydowanie był inny od chłopców których miał to dotychczas. Czekał na dogodny moment by przejąć kontrolę nad tym co się tu działo. Czuł jak członek mężczyzny twardnieje w jego dłoni. A widząc, że ten nie robi nic, żeby to przerwać, ścisnął mocniej jego pośladek. I w tym właśnie momencie Blake złapał ręce Dana i zabrał podniósł je nad jego głowę. Pocałował go w szyję i zaczął ją podgryzać

•      - Dalej twierdzisz, że ci się to nie podoba? - spytał, oddychając ciężko.

     Dan parsknął.

•   - Mówiłem, że jeśli mam być na górze to nie mam nic przeciwko, więc tak, do tego momentu mi się podobało.

•    - Nadal możesz być na górze, aczkolwiek nie wiem czy pozycja na jeźdźca jest wygodna jak na pierwszy raz… - wymruczał wcałowując się w jego obojczyk. Poluzował nieco chwyt na rękach chłopaka, pozwalając im opaść.

•    - Po czym wywnioskowałeś, że to mój pierwszy raz, co? - Ułożył ręce na jego łopatkach, zostawiając na nich zadrapanie.

•   - Coś mi mówi, że nigdy nie byłeś bottomem, czyżbym się mylił? - Blake uśmiechnął się drapieżnie, popychając go w stronę poduszek leżących po podłodze.

•     - Mogę tego po prostu nie lubić. - Opadł na nie, ciągnąc mężczyznę za sobą.

•    - Och, skoro miałeś to już za sobą będzie ci łatwiej. Nie muszę być zbytnio delikatny, prawda? - Schodził pocałunkami coraz niżej, przez brzuch, pachwinę, udo i łydkę aż do kostki. Wyciągnął spod jednej z poduszek linkę i przywiązał jego jedną nogę za kostkę do słupka wbitego w podłogę. Szybko przeniósł się na drugą nogę i rozkraczając chłopaka i także ją unieruchomił, sprawiając że Dan był na niego bardzo, bardzo otwarty.

•   - Co nie zmienia faktu, że dawno nie byłem z facetem. - Podniósł się na łokciach dość nerwowo. Nie chciał być wiązany. Nie przy tym facecie.

•   - Jak dawno? - po czym nie czekając na odpowiedź pochylił się i ugryzł go boleśnie w sutek, aż Dan zachłysnął się powietrzem – To za uderzenie w twarz w twoim mieszkaniu – rzucił sucho.

•   - To była obrona konieczna! Poza tym, już mi za to oddałeś! I to z nawiązką. - Ach, cholera. Teraz żałował, ze wypalił z tym pierwszym razem. Ale nie ma mowy, żeby się do tego przyznał.

•    - Pytałem kiedy ostatni raz miałeś penetrowaną swoją dziurkę. - Blake dla zobrazowania pytania przyłożył palec do jego otworka i wsunął na sucho nie więcej niż pół paznokcia. - Jesteś taki ciasny i spięty... naprawdę pierwszy raz masz już za sobą? Trudno w to uwierzyć… - wsunąłby jeszcze odrobinę ale mięśnie Dana zacisnęły się niesamowicie mocno.

•    - Dawno! - warknął zły na siebie i na niego. W tej chwili chyba nawet nie wiedział na kogo bardziej. - Weź jakiś poślizg!

•    - Czyli chcesz bym cię spenetrował, co mały? Inaczej kazałbyś zabrać rękę, a nie szukać nawilżenia. – Mężczyzna zaśmiał się cicho. Pocałował go w pachwinę, po czym odsunął twarz i zaczął dotykać jego penisa.

•    - Dość jasno dałeś mi do zrozumienia, że nie mam co liczyć na to, żebyś sobie odpuścił. Muszę pracować, a nie uśmiecha mi się pieprzyć jakiejś panny z rozjechanym tyłkiem!

•    - Musisz pracować? Przecież mówiłeś, że nie potrzebujesz dodatkowych 25 tysiączków, czyż nie? - Blake świetnie się bawił. Zauważył, że Dan pod wpływem stresu gada różne dziwne rzeczy, które za cholerę nie zgadzają się z zebranymi przez niego informacjami. Pochylił się nad jego penisem i chuchnął na niego.

•     - Bo nie potrzebuję. Ale muszę pracować. - Jęknął cicho. Jego męskość twardniała i nic nie mógł na to poradzić.

•     - A kto ci każe? Poza tym jest dużo innych zawodów oprócz męskiej prostytutki. A może ty po prostu lubisz się pieprzyć, co? - Blake wystawił język i polizał delikatnie jego skórę u nasady członka.

•    - Ach, cholera, nie będę z tobą o tym rozmawiać! - Musiał nauczyć się trzymać język za zębami. W zdenerwowaniu za dużo gadał.

•    - Ha, ha. Grozisz, czy obiecujesz? - Znów zaśmiał się złośliwie i przekręcił twarz na bok i przejechał zębami po całej długości jego chuja. Nie starał się być delikatny, a i tak zauważył, że pojawiła się przezroczysta kropelka. Zlizał ją szybko.

   Oddech Dana nieznacznie przyspieszył. To było przyjemne, nie zaprzeczał. Podniecenie się w nim kumulowało, doprowadzając go do szału. Blake włożył mu dwa palce do ust. 
     - Pośliń.

     Dan zmarszczył brwi. Wiedział do czego to zmierzało.

•     - Ślina nie wystarczy.

•    - Chcesz zamiast palców mojego penisa w swoich ustach? Powiedziałem pośliń! To nie było pytanie, a poza tym… czy nie odgrażałeś się, że nie będziesz ze mną rozmawiał? - pocałował go w bok twarzy, poruszając palcami w jego ustach.

    Dan najchętniej odgryzłby mu te palce, ale obawiał się, że gorzej skończy się to dla niego niż dla tego dupka. Zassał lekko jego palce, zwilżając je śliną.

•   - O tak... widzisz, jak współpracujesz od razu jest lepiej. Zassij się na nich, tylko mocno. I pracuj językiem.

    Zassał je mocniej, pomagając sobie językiem i nie patrząc na tego faceta. Mało co go zawstydzało, ale to było poniżające.

•   - Świetnie to robisz, mały. Świetnie, wiesz? Jesteś jakby stworzony do takich rzeczy. – Blake mówił poważnie. Co jakiś czas kupował sobie chłopaków na dzień, ale ten był jedyny w swoim rodzaju.

•     - Okay, wystarczy. - wyjął palce z jego ust. - Unieś biodra.

     Posłuchał go niechętnie. Doskonale wiedział, że ślina nie była wystarczającym nawilżeniem. Nawet on nie pozostawał tylko przy tym, kiedy miał w łóżku jakieś chłopaka, który był doświadczony. A co skoro on nigdy w życiu nic tam nie miał?

    Blake przesunął wilgotnymi palcami po członku Dana. Sięgnął po dwie poduszki i włożył je chłopakowi pod plecy. Sięgnął do jego pośladków i rozchylił je. Nie robił nic więcej, po prostu się przyglądał. Jego mięśnie cały czas były spięte i nie pomagało to, że bardzo chciał się rozluźnić. Po prostu nie potrafił. Blake bez słowa pochylił się i zassał na jego penisie w taki sam sposób w jaki Dan wcześniej nawilżał jego palce. Poruszał językiem i zaczął mocniej ciągnąć.

    Blondyn jęknął, wyginając nieco ciało. Minimalnie się rozluźnił dzięki tej przyjemności jaką dawały mu usta Blake'a. Brunet zassał się, połykając penisa jeszcze głębiej. Jednocześnie sięgnął po lubrykant, który leżał wcześniej pod poduszką, a podczas wyciągania spod niej linki przesunął się prawie że pod nogi leżącego chłopaka. Trzymając penisa tylko ustami otworzył tubkę i wylał sobie trochę na palce, po czym jedną ręką odchylił pośladek. Zassał się mocniej na penisie, a gdy Dan głośno westchnął włożył pół palca wskazującego do jego ciasnej dupci.

    Chłopak jęknął, natychmiast znowu się spinając. Odetchnął jednak na uczucie lubrykantu. Dzięki niemu będzie przynajmniej mniej boleśnie. Blake wysunął penisa z ust, zasysając się krótko na samym czubku, a następnie zaczął całować jego jądra delikatnie je liżąc. Nie ruszał palcem, pozwalając by chłopak przyzwyczaił się do uczucia rozpierania.

     Odetchnął po chwili, rozluźniając się nieco. I tak musiał przez to przejść. Im szybciej tym lepiej.

•     - Dajesz radę? - Blake spojrzał na niego wyczekująco.

•     -         A jak powiem, że nie to mnie zostawisz? - Posłał mu ironiczny, choć nieco nerwowy uśmiech. Nie łatwo było go złamać.

•    A jak powiem, że tak to uwierzysz? Możemy zrobić pół godziny przerwy - powiedział to, błagając w myślach, żeby na to nie przystał. Jego penis potrzebował wbić się w jego ciasną dupcię. Im szybciej tym lepiej. A i wątpił czy chłopak chciałby leżeć przez dodatkowe pół godziny w rozkraczonymi nogami.

•    - Po twojej minie wnioskuję, że żadnemu z nas by to nie odpowiadało. Kontynuuj – powiedział po prostu.

     Brunet wyciągnął palec po czym oblał lubrykantem całą szparkę Dana. Teraz bez problemu mógł wsadzić cały środkowy palec, nawet przy zaciśniętych mięśniach zwieracza blondyna.

•     - Spróbuj się rozluźnić, będzie ci lepiej. Naprawdę. - Mówiąc to, wiercił palcem w jego wnętrzu dopóki ni znalazł jego prostaty. Pomasował ją leciutko. Dan jęknął, czując ten ruch i szarpnął się lekko. To było takie inne. Dziwnie przyjemne. Czy to właśnie czuli jego kochankowie?

•     - Nie ułatwiasz. A moja cierpliwość się  kończy. Współpracuj, albo wejdę w twoją dupę bez rozciągania - Blake syknął przez zęby.

•    - Gdybym był w stanie się rozluźnić to bym to zrobił, a takimi „ostrzeżeniami” też wcale nie ułatwiasz – prychnął, ale odetchnął głęboko. Miał rację. W końcu on też powtarzał swoim kochankom, żeby się rozluźnili. Ale to była inna sytuacja!

•     - Ponoć masz doświadczenie, co mam ci niby ułatwiać?

•   - Nie mówiłem, że jest ono duże. - I owszem. Miał doświadczenie, ale w obserwowaniu swoich kochanków i w sprawianiu im przyjemności. Nie w byciu na dole.

     Blake włożył do końca środkowy palec, a wskazującym pomasował jego dziurkę, szykując się do jego wsunięcia. Obserwował twarz chłopaka. Starał się nie okazywać dyskomfortu, choć bez wątpienia taki odczuwał. Ale im dłużej mężczyzna pocierał ten punkt w środku, tym większą czuł przyjemność. Blake powoli wiercił drugim palcem, a gdy cały znalazł się w środku rozkrzyżował i skrzyżował palce. Przez chwilę robił tylko to, po czym znów zaczął muskać prostatę blondyna. Zauważył że chłopak zamknął oczy i zacisnął usta. Wsunął trzeci palec i zakręcił nimi wszystkimi. Gdy Dan syknął przez zęby znów trącił go w odpowiedni punkt w jego wnętrzu. Pochylił się nad nim i pocałował go w brzuch.

•      - Źle ci? Mam przestać?

     Dan miał już powiedzieć, że tak, ale w końcu nie powiedział nic tylko jęknął głośniej. Ach, cholera. Nie chciał, żeby przestawał. Blake uśmiechnął się złośliwie pod nosem i zabrał palce.

•    - Rozumiem, że ten jęk miał znaczyć, żebym przestał? Blondyn zmierzył go co najmniej zirytowanym spojrzeniem. Chyba nie oczekiwał, że zacznie go błagać, żeby go tutaj przeleciał?

•      - Nic nie powiesz? - Brunet ścisnął jego penisa i pociągnął. Mocno i mało delikatnie.

      Dan znowu jęknął, ale tym razem nie było to oznaką przyjemności.

•      - A co mam ci powiedzieć?!

•     - Już nic. - Blake wstał, zostawiając skrępowanego za nogi chłopaka i przeszedł do drugiej części pokoju. Stanął przed przeszkloną gablotką i wpatrywał się w wystawione tam zabawki. Blondynowi nie podobało się to, na czym mężczyzna zawiesił swój wzrok. Zdążył się już przekonać, że ten facet nie jest normalny. Blake otworzył gablotkę kluczykiem który wyjął z leżących na podłodze spodni i wyjął jakąś tubkę. Podszedł Dana i ukląkł między jego nogami.

•     - To, mój mały, jest mocno rozgrzewający żel intymny. Zamierzam popracować nad tym, byś chciał tego seksu równie mocno jak ja. - Jego uśmiech znów nie objął oczu. Nabrał sporą ilość żelu i wkładając od razu dwa palce do wnętrza chłopka roztarł go po jego ściankach.

     Dał poczuł zimno. Przez chwilę nic więcej się nie działo, ale w końcu żel zaczął się rozgrzewać. Zacisnął mocno zęby, patrząc z nienawiścią na mężczyznę. Blake wyraźnie widział po oczach skrępowanego chłopaka, że żel zaczyna działać. Wyciągnął palce i nasmarował tym samym żelem, tylko w mniejszej ilości swojego nabrzmiałego penisa i przystawił główkę do jego otworka.

•      - Mam to zrobić szybko czy wolno?

     Nie odpowiedział. Nie zamierzał wdawać się z nim w rozmowy, bo wcale dobrze na nich nie wychodził. Jego mięśnie mimo żeli znowu spięły się z nerwów, a oddech nieznacznie przyspieszył.

•    - Tak chcesz się bawić? Dobrze... ale pamiętaj, że miałeś wybór – ostatnie słowo wyrzucił z siebie wchodząc szybko, jednym gwałtownym ruchem wbijając się po same jądra.

      Dan krzyknął, zaciskając mocno zęby. Ach, kurwa. Bolało. Bolało jak cholera. I nawilżenie w niczym nie pomogło. Blake pochylił głowę by Dan nie zauważył jego pełnego tryumfu uśmiechu. Miał nadzieję, że w końcu chłopak zacznie z nim rozmawiać.

•      - Mam się zacząć poruszać czy dać ci chwilę na przyzwyczajenie? - rzucił, głaszcząc chłopaka.

•     - Pierdol się – warknął i chyba nawet sam nie do końca zdawał sobie sprawę z tego co mówił. W tej chwili był obezwładniony bólem. To był jego pierwszy raz, do cholery!

      Blake westchnął głośno z irytacją.

•     - Przecież pytałem czy chcesz szybko czy powoli. Miałeś wybór. To co teraz czujesz osiągnąłeś swoim głupim uporem. Przyszło ci coś z tego? Nie. Zastanawiające jest, czy będziesz w stanie wyciągnąć nauczkę na przyszłość z tego co się teraz stało - rzucił wściekle, wyszedł z niego, wstał i naciągnął na siebie bokserki, spodnie, skarpetki i buty. Upewnił się, że gablotka jest zamknięta i trzymając w ręku koszulę wyszedł z pokoju. Chłopak nie powinien mieć problemu z rozwiązaniem więzów na kostkach. Szybko przeszedł do swojego pokoju i złapał za telefon, wybierając numer do alfonsa Dana. Czekając na połączenie chodził po pokoju. Żywił tyle nadziei odnośnie tego blondyna, a tak sromotnie się rozczarował. Oczywiście, lubił łamać opór, ale w tym chłopaku było coś co go pociągało. Nie byłby w stanie przerżnąć go dla samego aktu. Gdy usłyszał głos w słuchawce przystanął i rzucił:

•   - Chcę zwrotu kasy. Twój chłopaczek absolutnie nie zna się na rzeczy. - Nie czekając na reakcję mężczyzny rozłączył się i uderzył ręką w ścianę.

•     - Kurwa! - wrzasnął sfrustrowany i wyszedł z pokoju na poszukiwanie Troya.

    Dan podniósł się, rozwiązując więzy i ubrał się szybko. Wciąż czuł ból, ale nie było to coś, czego nie byłby w stanie znieść. Chwycił swoją torbę i wyszedł z pokoju. Blake wciąż miał jego telefon, ale wolał stąd wyjść zanim się rozmyśli. Nie doszedł jednak nawet do schodów, gdy stanął przed nim Troy. Ochroniarz złapał go za rękę, wciągnął na schody, wpisał kod dostępu w drzwiach, po czym wyprowadził go na zewnątrz. Skuł mu ręce i zarzucił jakiś materiał na głowę, po czym wepchnął do samochodu.

    Oparł się o fotel z westchnięciem. Świetnie. Miał jechać z workiem na głowie. No cóż, może przynajmniej odwiozą go do domu. Troy jechał szybko, zaciskając palce na kierownicy. Udzieliła mu się wściekłość Blake'a, ale nie mógł nic powiedzieć. Po zatrzymaniu się przed hotelem wyciągnął go równie niedelikatnie, zdjął materiał i rozkuł kajdanki. Odjechał szybko, nie dając chłopakowi możliwości spojrzenia na tablice rejestracyjne.


Oto świeżutki rozdział nowego opowiadania. Nie martwcie się, obiecujemy, że Peccatum zostanie dokończone. I mamy nadzieję, że Lust, którego pierwszy sezon jest już właściwie zakończony, spodoba się wam, tak jak nam.